Stripgids nr. 3

Stripgids nr. 3

Stripgids nr. 3

“De scenarist is de neger van de strip”, klinkt het bij monde van Jean Van Hamme, een van ’s werelds beroemdste (Belgische) stripscenaristen. Of nog: “een scenario, dat vraag ik aan mijn moeder!”

€ 19,99

Op voorraad
Maar wat betekenen opmerkelijke uitspraken als deze? Iedereen kent (minstens een aantal) striptekenaars. De scenarist opereert daarentegen altijd in de schaduw, op een zeldzame uitzondering na. Onbekend maakt onbemind. En ondergewaardeerd. En dus onderbetaald. Dit zomernummer van het “mooiste en interessantste blad van de Lage Landen” (dixit de Britse striphistoricus Paul Gravett) gaat in een uitgebreid dossier na welke positie de scenarist in Vlaanderen en Nederland bekleedt. En waarom dat zo is. Het plaatje oogt niet fraai. Eveneens pijnlijk en actueel is de recente opkomst van getuigenissen in stripvorm van vrouwen en mannen die het slachtoffer zijn geworden van seksueel geweld. Wereldwijd – en dus lang niet alleen in de VS of Frankrijk en België – vinden deze slachtoffers strips een geschikt kanaal om hun ervaringen te delen met een geïnteresseerd en betrokken publiek. Opmerkelijk genoeg zijn er ook in de islamtische wereld – waaronder Turkije, Marokko en Egypte – tal van interessante initiatieven die met name vrouwen een stem én een gezicht geven. Of: hoe de wereldwijde #MeToo-beweging ook in strips een (erg succesvol) forum krijgt. Aan de andere kant van het seksuele spectrum is er dan weer een heel ander genre dat al geruime tijd groeit en bloeit: de pornografische strip. Lange tijd onder de toonbank verkocht, maar nu… open en bloot. Wat in deze ‘postnormale tijden’ heel normaal blijkt. Het Griffo-katern. Zegt de naam Werner Goelen u (n)iets? Deze Antwerpenaar werkt al sinds de jaren 1970 onder het pseudoniem Griffo en is de tekenaar van kaskrakers als ‘S.O.S. Geluk’ en ‘Giacomo C.’ Griffo woont al decennia op het Canarische eiland La Palma, wat van hem een buitenbeentje in de nationale stripscène maakt. Met een 32 pagina’s tellend openhartig interview – over leven en werk, de experimentele Antwerpese kunstengroep Ercola, drugsgebruik en bezoekjes aan prostituees, zijn liefde voor de 18e en 19e eeuw en de betekenis ervan voor ons, vandaag – brengt Stripgids een passend eresaluut aan een veelzijdig kunstenaar. Een blik op de Koreaanse strip. Nu de ogen van de wereld al geruime tijd op het Aziatische schiereiland gericht zijn, vroegen we ons af hoe het zat met de stripproductie van Zuid-Korea. Zo blijkt dat het land beschikt over een uitgebouwde overheidsdienst voor de productie en promotie van de nationale stripproductie. Er is geen Koreaan die geen strips leest! De neergang van de krantenstrip. Waarom publiceren kranten en tijdschriften nog nauwelijks stripreeksen van eigen bodem? Als u dacht dat u het antwoord kent, think again. En waarin verschilt Vlaanderen op dat vlak van Nederland? Het relaas van de (Nederlandse) Stripmaker des Vaderlands. Onze noorderburen hebben niet alleen een dichter en een kroket des Vaderlands (!), maar eveneens een Stripmaker des Vaderlands. Haar naam? Margreet de Heer. Wat doet ze? Wat wil ze? Wat is de betekenis van die (nieuwe) positie? De winnaar van de Plastieken Plunk, de debuutprijs voor het beste kortverhaal. De terugkeer van Pol, Pel en Pingo. Een (braaf) beertje dat van varen houdt, en meer dan 60 jaar oud is. Ondanks die hoge leeftijd blijft hij nieuwe avonturen beleven. De voorpublicatie van een (vergeten) strip op scenario van (de in 2008 overleden auteur) Kamiel Vanhole. Het donkere, homo-erotische De Man in het Ruim bleef meer dan 30 jaar in de schuif liggen. Tot nu. En nog veeeel meer! En met nieuw werk van Brecht Evens, Bastien Vivès, Gerrit de Jager, Kim, Steve, Shamisa Debroey, Dirk Geets, Tomas De Koster, Serge Baeken en Laura Janssens.